ชอบ มณีน้อย
พ.ศ.2519-2522

ชอบ มณีน้อย เป็นชาวอำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร เมื่อจบการศึกษาเบื้องต้นแล้ว ได้เดินทางเข้ากรุงเทพฯ เพื่อศึกษาต่อ เข้าสู่วงการหนังสือพิมพ์ เมื่อหลังเปลี่ยนแปลงการปกครองเล็กน้อย โดยในระยะแรกเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายการบัญชีและการเงิน แล้วก้าวมาเป็นนักข่าวหนังสือพิมพ์ประชามิตรสุภาพบุรุษ สมัยของนายกุหลาบ สายประดิษฐ์ เป็นกัปตันใหญ่ แล้วไปอยู่กับม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ก่อตั้งสำนักงานหนังสือพิมพ์สยามรัฐรายวันและหนังสืออื่นๆ ในเครืออีกหลายฉบับ
นายชอบ มณีน้อย เป็นนักหนังสือพิมพ์อาวุโส ที่คนหนังสือพิมพ์ทุกรุ้นและทุกค่ายสำนัก ให้ความเคารพนับถือเป็นอย่างมาก จึงได้รับเลือกตั้งให้เป็นนายกสมาคมหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ติดต่อกันถึง 4 สมัย ระหว่างปี พ.ศ.2519-2522 ระหว่างดำรงตำแหน่งนายกฯสมาคมฯ มีความมุ่งมาดปรารถนาจะให้ทุกสมาคมสื่อมวลชนที่มีอยู่ขณะนั้น มีความสามาคคีรวมตัวกันเป็นหนึ่งเดียว จนในที่สุด สามารถรวมตัวกันเป็นสมาพันธ์นักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย อยู่ในขณะนี้ เป็นผลงานการผลักดันของนายชอบ มณีน้อย มีส่วนอยู่ด้วยไม่น้อย

นายชอบ มณีน้อย นอกจากจะเป็นนักหนังสือพิมพ์อาชีพ ที่ดำรงมั่งคงในจรรยาบรรณของคนหนังสือพิมพ์อย่างถึงที่สุด จนเป็นที่ยอมรับของทุกๆ ฝ่ายแล้ว ท่านยังเป็นผู้บุกเบิกตลาดประกันภัยและประกันชีวิตให้บุคคลต่างๆ ในวงการหนังสือพิมพ์อีกด้วย เพราะท่านมีอาชีพส่วนตัวเป็นที่ปรึกษาอาวุโสของบริษัทประกันภัยแห่งหนึ่ง ท่านได้พิจารณาเห็นว่า อาชีพของนักข่าวและช่างภาพที่ปฏิบัติงานในภาคสนามนั้น มีสภาพที่ต้องเสี่ยงภัยต่อการบาดเจ็บ พิกลพิการ หรือถึงแก่ชีวิตเป็นอย่างยิ่ง สวัสดิการในรูปแบบต่างๆ ที่สมาคมมวลชน ควรจะมีให้แก่สมาชิกของตนนั้น จึงน่าจะมีการประกันภัยและประกันชีวิตให้ด้วย นายชอบ มณีน้อย จึงได้เสนอแนวคิดนี้ ต่อผู้นำสมาคมสื่อมวลชนหลายสมาคมด้วยกัน จึงได้เกิดระบบประกันภัยและประกันชีวิต ให้แก่นักข่าวและช่างภาพที่เป็นสมาชิกของสมาคาสื่อมวลชน ขึ้นหลายสมาคมในเวลาต่อมา เช่น สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย และสมาคมนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย ที่นำเอาแนวคิดดังกล่าว มาจัดทำขึ้นเป็นระเบียบสวัสดิการ มอบให้แก่สมาชิกของตนสืบมาจนบัดนี้
สิ่งต่างๆ ดังกล่าวล้วนเป็นคุณูปการที่นายชอบ มณีน้อย ริเริ่มทำขึ้น และมอบให้เป็นมรดกตกทอดอยู่ในวงการหนังสือพิมพ์ปัจจุบัน
อีกเรื่องหนึ่งที่นายชอบ มณีน้อย เคยดำริจะทำ แต่ยังทำไม่สำเร็จจนบัดนี้ นั่นคือบ้านพักหรือห้องพักแรมชั่วคราวของผู้สื่อข่าวต่างจังหวัด ที่เดินทางเข้ามาปฏิบัติหน้าที่ หรือมาประชุมในเมืองหลวงเปนครั้งคราว ถ้ามาพักในหอพักที่สมาคมฯ จัดให้โดยไม่ต้องเสียค่าเช่า หรือเสียบ้างเพียงเล็กน้อย ไม่ต้องไปพักตามโรงแรมต่างๆ ให้สิ้นเปลืองโดยใช่เหตุ ก็จะเป็นการอำนวยความสะดวก ให้แก่บรรดาสื่อมวลชน ที่มาจากต่างจังหวัดเป็นอย่างยิ่ง
แต่ความคิดนี้เป็นเพียงโครงร่าง อยู่แผ่นกระดาษเท่านั้น ยังไม่เป็นความจริงแต่ประการใด จึงได้แต่ฝากไว้ให้ท่านผู้นำสมาคมหนังสือพิมพ็ฯ รุ่นใหม่ๆ จะนำไปพิจารณาต่อไป